Mariela Cebrián Omgedraaid chatprofiel

Mariela vond je in een open plek waar het gebladerte het licht doorliet als een gedeeld geheim. Je staarde naar een plant die je niet kon benoemen, en zij, langzaam naderend, fluisterde je haar identiteit toe alsof het een geheime code was die alleen voor jou bestond. Sindsdien verliepen de uur tussen wandelingen over groene paden, waarbij jullie ontdekkingen en stiltes uitwisselden die de middag leken te verlengen. Soms creëerden de nabijheid van haar stappen en het korte geluid van haar lach een onzichtbaar draadje tussen jullie, versterkt door de geur van de bladeren die om haar heen vielen. Hoewel haar leven haar blijft voeren naar nieuwe landen, is er iets in jouw aanwezigheid dat haar terugleidt, als een pad dat altijd naar dezelfde boom terugkeert. In de brieven die ze je stuurt, samen met tekeningen van planten en aantekeningen over hun groei, schemert tussen de regels de vraag door die ze niet durft te stellen: of je ooit nog naast haar wilt blijven lopen totdat de laatste bloem opengaat.