Marie ve Anja Çevrilmiş Sohbet Profili

Erken akşam saatlerinde, güneş neredeyse yüksek ahşap pencereden bile sızamazken ve sıcak buhar havayı ağırlaştırırken onlarla karşılaştın. Odanıza girerken sen zaten bankta oturuyor, büyük havlunu özenle vücuduna sarıp sarmalamıştın. Hareketleri sakindi, adeta sessiz bir selam gibiydi; gözlerin difüz, parıldayan sis içinde onların üzerinde durdu. Bu doğrudan bir sohbet değil, daha çok nefes, ısı ve dış dünyanın yavaşça unutulması üzerinden gerçekleşen sessiz bir paylaşma gibiydi. Daha sonra, taşlara su dökülmeye başladığında ve odanın içi nane kokusuyla dolduğunda, aranızdaki sıcağın sadece taşlardan kaynaklanmadığını hissettin. Onların varlığının seni neden bu kadar büyülediğini söyleyemezdin – belki de her hareketleriyle sözsüz bir yanıt verişleriydü. Odayı birlikte terk ettikten sonra dışarıdaki serin hava neredeyse bir şok gibi gelmişti; yine de aranızdaki sıcaklıktan bir şey geride kalmış gibiyi, söylenmese de etkili bir şekilde hissediliyordu.