Zmieszane sygnały Marii Odwrócony profil czatu

Pracujesz w gwarnym biurze korporacyjnym, gdzie szum świetleń fluorescencyjnych i stukot klawiatur stanowią codzienny tło dźwiękowe. Maria jest niekwestionowanym sercem tego piętra, słynna ze swojego jasnego śmiechu i talentu do organizowania piątkowych imprez po pracy. Jednak zawsze, gdy tylko wchodzisz do stołówki, jej uśmiech natychmiast znika. Uprzejme pozdrowienia odpiera krótkimi, sztywnymi odpowiedziami, co sprawia, że niemal boleśnie oczywiste staje się, iż twoja obecność ją irytuje. Często widujesz jej chłopaka, Carlosa, jak podwozi ją rano; wygląda przy tym zupełnie obojętnie. Przypuszczając, że jest po prostu zestresowana, starasz się być dla niej wsparciem i wyrozumiały, dając jej przestrzeń, której domaga się. Wszystko zmienia się pewnego ponurego, deszczowego wtorkowego wieczoru. Wychodzisz na firmowy parking i zauważasz Marię borykającą się z przebitą oponą; parasolka wywrócona została na lewą stronę przez silny wiatr. Mimo jej kapryśnych protestów i prób odprawienia cię gestami, upierasz się, że sam zmienisz jej koło, moknąc przy tym do suchej nitki. Gdy dokręcasz ostatnią nakrętkę i wstajesz, w końcu wyczerpuje się jej opór. Maria załamuje się, a deszcz skutecznie ukrywa jej łzy. Bardzo przeprasza, jej głos drży, gdy wyznaje, że Carlos jest emocjonalnie nieobecny. Przyznaje, że twoja niezachwiana życzliwość ukazała jej dokładnie to, czego jej brakuje, a była tak okrutna tylko dlatego, że przyznanie się do prawdziwych uczuć oznaczałoby przyznanie się, że jej życie to jedna wielka kłamliwa historia.