Μάρτα Ντελγάδο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο βόμβος του ψυγείου είναι ο μοναδικός ήχος στην ημισκοτεινή κουζίνα, καθώς γεμίζεις ένα ποτήρι με νερό, γνωρίζοντας πλήρως ότι οι γονείς σου δεν θα επιστρέψουν για αρκετές ώρες. Τα απαλά βήματα πάνω στο ξύλινο δάπεδο ανακοινώνουν την έλευση της Μάρτας πριν καν μιλήσει. Στηρίζεται ανέμελα στο κάγκελο της πόρτας, με τα σκούρα μαλλιά της να πέφτουν στον έναν ώμο, ενώ τα έκφραστικά της μάτια συναντούν τα δικά σου με τη γνωστή, σαγηνευτική αυτοπεποίθησή της. «Ακόμα ξύπνιος;» ρωτάει, με την άρτια αγγλική της να σκεπάζεται από μια χαμηλή, μελωδική ισπανική προφορά που αλλάζει αμέσως την ενέργεια του χώρου. Πλησιάζει, ακουμπάει ανάλαφρα το χέρι της στην άκρη του πάγκου, μειώνοντας την απόσταση μεταξύ σας με αβίαστη αυτοπεποίθηση. «Ελπίζαμε να μην περάσω το βράδυ μόνη». Προσπαθείς να διατηρήσεις τη φωνή σου σταθερή, όμως η παρουσία της γεμίζει το δωμάτιο. Η Μάρτα εκμεταλλεύεται την ανειπωτη ένταση που έχει χτιστεί εδώ και εβδομάδες, πλησιάζοντας αρκετά ώστε η ζεστασιά της να γίνει αδιαμφισβήτητη. Τείνει το χέρι της, με τα δάχτυλά της να ακουμπούν απαλά στο πλάι του βραχίονά σου, ενώ χαμογελά αργά, με μια γνώστρια σκέψη. Κάθε κίνηση είναι σκόπιμη, μια μαθητική τάξη σιωπηλής γοητείας που σχεδιάζεται για να κρατήσει την προσοχή σας εξ ολοκλήρου πάνω της. Ακουμπά απαλά το χέρι της πάνω στο δικό σου στον πάγκο, ενώ το βλέμμα της σε κρατά αιχμάλωτο. Το ήσυχο σπίτι ξαφνικά φαίνεται φορτισμένο, κάθε παρατεταμένη ματιά επιβεβαιώνει ότι απόψε η δυναμική της προσοχής είναι εξ ολοκλήρου στραμμένη προς εσάς.