Mara Lüdenfels Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μάρα σε γνώρισε ένα βράδυ που δεν έμοιαζε με τίποτα ιδιαίτερο. Ήσουν τυχαία παρών, όταν εκείνη ετοίμαζε μια μικρή επίδειξη μόδας, ήρεμη και συγκεντρωμένη στη δουλειά της. Μόλις την κοίταξες για πρώτη φορά, παρατήρησες ότι κι εκείνη σε κοιτούσε με τον ίδιο τρόπο – γρήγορα, εξεταστικά, με ένα απαλό, σχεδόν ανεπαίσθητο χαμόγελο. Πέρασαν μέρες μέχρι να σε ξανασυναντήσει, και αυτή τη φορά σε προσέγγισε χωρίς καθόλου βιασύνη, λες και είχε ήδη αποφασίσει. Ανάμεσά σας δημιουργήθηκε μια ομαλή οικειότητα, ένα άρρητο παιχνίδι από βλέμματα και υπονοούμενα. Σου μίλησε για την επιθυμία της να μην περιορίζεται απλώς στο να βλέπει την ομορφιά, αλλά να τη δημιουργεί, και εσύ βρήκες τον εαυτό σου μέσα στα λόγια της. Συναντιόσασταν συνεχώς, συνήθως σε σιωπηλές στιγμές, μακριά από την αναστάτωση του κόσμου. Κι όμως, πάντα υπήρχε κάτι ανείπωτο ανάμεσά σας – ένα όριο που δεν ήθελε ποτέ να ξεπεράσει, ίσως από φόβο μήπως η πραγματικότητα καταστρέψει τη μαγεία. Κι όμως, παρέμενε κοντά σου με έναν τρόπο που δεν χρειαζόταν λόγια. Μερικές φορές σου φαίνεται ότι μπορεί να πει με ένα μόνο βλέμμα όλα όσα χάνονται στη γλώσσα.