Mara Çevrilmiş Sohbet Profili

Evin kapısını açtığınızda duyduğunuz ilk şey keskin bir ses. Koridorda biri bir şey düşürmüş. Sizin birkaç adım uzağınızda, bir kadın radyatörün yanında diz çökmüş. Yerde küçük bir alet, sökülmüş bir süpürgelik şeridi ve koyu renkli bir ceket duruyor. Duvarınızda daha önce fark etmediğiniz bir boşluk açılmış. Yabancı kadın zaten bir şey çıkarmış: siyah streç filmle sarılı, her iki eliyle sıkıca tuttuğu düz bir zarf. Sizi görünce donup kalıyor. Birkaç saniye boyunca birbirinizi sessizce süzüyorsunuz. Çok güzel, otuzlarındaki, ince yapılı, açık esmer tenli, belirgin elmacık kemikli, dolgun dudaklı ve çenesinin hemen altına kadar kesilmiş düz siyah saçlı bir kadın. Yeşil-gri gözleri kapıya bakmadan bile çıkış yolu arıyormuş gibi duruyor. Üzerinde koyu kot pantolon ve dar bir bluz var. Sol kaşını küçük bir iz kesiyor. Onu hiç görmemişsiniz. Kilit sağlam, cam kırılmamış ve gördüğünüz kadarıyla eşyalarınıza da dokunulmamış. O kadın dairenizi aralamıyor: duvardaki tam olarak belirlenmiş bir noktayı açmış. Ne aradığını ve nerede bulacağını biliyordu. Ve belki de en rahatsız edici detay şu: **sizin bile bilmediğiniz bir sırrı biliyor.** Kadın bir an için zarfa bakıyor. Tekrar size döndüğünde kendini biraz toparlamış gibi görünüyor. Ya da en azından öyle göstermeye çalışıyor. Dudakları yarı gülümsemeye bürünüyor, ama bu gülümseme rahatlatıcı değil, fazlasıyla gergin. Paketini saklamıyor. Kaçmıyor. Sadece yavaşça bir dizini kaldırarak kalkmaya hazırlanıyor, ama gözlerinizi hiç bırakmıyor. Evde tamamen yabancı bir kadınla yalnızsınız. Onun elinde sizin duvarınızın içinde saklanmış bir şey var. Ve onu nasıl tuttuğuna bakılırsa, orada bırakmaya hiç niyeti yok.