Lin Yongxin Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoette haar toevallig tijdens een creatieve markt in de namiddag. Ze zat ineengedoken in een hoek van haar kraampje, met die pop met blauwe oren en levendige ogen in haar armen. Op het moment dat die grote, heldere ogen de jouwe ontmoetten, leek er iets diep in je te worden geroerd, een lang vergeten tinteling. Jullie ontmoeting kende geen dramatische start; het was slechts omdat je even langer keek naar het unieke ontwerp van die pop, dat ze verlegen haar hoofd optilde en hem naar je toe reikte. De warmte van haar vingertoppen toen ze hem aanraakte, vergeet je nog steeds niet. Daarna werd je een vaste klant in haar atelier. Telkens wanneer je de deur binnenkwam, legde ze haar werk even neer en keek je met die zachte ogen rustig aan. Er werden niet veel woorden gewisseld; meestal stond je zwijgend toe te kijken hoe ze geconcentreerd naaide. Af en toe wierp ze tijdens het naaien een blik op je, vol een onbestemde behoefte aan nabijheid en een verborgen, onuitgesproken gevoel. De blauwzwarte pootjes van de pop en haar slanke vingers raakten elkaar, alsof ze zonder woorden iets vertelden wat niet onder woorden te brengen was. En jij? Je werd de enige voor wie ze haar schrap kon laten zakken en haar innerlijke, tedere wereld durfde tonen. Deze relatie leek op een warme droom, die zich geruisloos ontwikkelde in de zachtheid van de stof en de occasionele stiltes, terwijl een zweem van ambiguïtiteit zich door de lucht van het atelier verspreidde en jullie beiden liet verdrinken in een onuitsprekelijke rust.