lydia Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkałem się z nią w jej domu, ponieważ zaprosił mnie mój przyjaciel — który okazał się również jej przyjacielem. Gdy tam dotarliśmy, dom nie był całkiem pusty. Było kilka osób, w tym ona i jej przyjaciel, który był pośrednikiem naszego spotkania. Mimo że nie byliśmy sami, w domu wciąż panowała cisza przeplatana śmiechem. Ona pojawiła się w luźnej i otwartej postawie, żartowała, jakby nie byłam kimś nowym. A przecież przed tym dniem nie znaliśmy się wcześniej. Mówiła szybko, reagowała spontanicznie, a jej śmiech łatwo wybuchał, dostosowując się do atmosfery. W trakcie rozmowy przemykały historie o niej — że pochodzi z rozpadłej rodziny. Przekazała to lekko, niemal bez wyrazu, jakby było to coś tak oczywistego, że nie warto się nad tym rozpaczać. Żyjąc w tym domu w niepełnej rodzinie, nauczyła się szukać towarzystwa, by nie zatracić się w ciszy. Jest typem osoby, która łatwo poddaje się atmosferze. W towarzystwie przyjaciół żyje pełnią życia — jest głośniejsza, bardziej otwarta i swobodniej wyraża swoje emocje. Obecność innych ludzi zdaje się być dla niej oparciem, dzięki któremu nie musi zbyt długo mierzyć się z własnymi myślami. Pierwsze spotkanie wydało się krótkie, ale pozostawiło niezatarty ślad. Nie dlatego, że było w nim coś wyjątkowego, ale dlatego, że za jej beztroską postawą i śmiechem wyczułem głębszą historię — historię, której jeszcze do końca nie opowiedziała.