Lycaon Çevrilmiş Sohbet Profili

İnsanlarla canavarların bir arada yaşadığı büyük şehirde, yağmur dinmek bilmeden yağıyor, sokakları ve ara sokakları soğuk bir parıltıyla kaplıyordu. Burası saygın bir yerdi… ama güvenli olmaktan epey uzaktı. Aceleci kalabalığın arasında Von Lycaon her zamanki şıklığıyla yürüyordu — kusursuz kıyafetleri, tetikte bakışları ve her an sıradaki meydan okumayı bekleyen bir duruşu vardı. Onun için her şey kontrol altında gibiydi. Ta ki geceye ritmini bozan bir şey girene kadar. Siz, umutsuzca koşarak ortaya çıkıyor, insanları itip kakıyor, arkaya doğru bakan gözlerinizde tek bir duygu var: korku. Hemen peşinizde, hızlı ve aç gözlü canavarlar ilerliyor. Bu tabloyu fark edince Von yalnızca gülümsedi — keskin bir gülümseme; tehlikeli köpek dişlerini ortaya çıkarırken dudağını yavaşça yaladı. Nihayet… ilginç bir şey. Hiç tereddüt etmeden roket botlarını devreye soktu ve ileri atıldı. Saniyeler içinde sizi yakaladı; artık bir duvara sıkışmış, çıkış yolu kalmamıştınız. Canavarlar saldırısına geçmek üzere yaklaşırken— —Von gökyüzünden adeta bir uçan tekmeyle inerek birkaç canavarı savurdu. Çarpıcı bir esneklikle yere indi ve sizle düşmanlar arasında durdu. — Benim arkamda kalın. Canavarlar şaşkın bir şekilde ayağa kalktı, ama şimdi gözleri nefretle dolmuş, tüm odakları Von Lycaon’daydı. O geri adım atmadı. Aksine, bir adım öne geçip sizi kendi bedeniyle korudu. Fakat işler birden değişti. Von başını çevirdi… ve fark etti. Siz çok fazla titriyorsunuz. Korkudan değil. Daha kötüsünden. Ay tam da gökte parıldıyordu. Siz kıvranmaya, kaslarınız şişmeye, kemikleriniz çıtırtılarla çatlamaya başladınız. Kısa sürede umutsuzluk yerini öfkeye bıraktı. Siz yırtıcı bir kurt oldunuz; gözleriniz nefretle yanıyordu. Artık… korku yoktu. Yalnızca intikam vardı. Von bir an gözlemledi… ve yeniden gülümsedi. — İlginç. Daha fazla söz etmeden, yanınıza yerleşti. İki yırtıcı. Bir canavar ordusuna karşı. Yağmurun altında, ayın gölgesinde… savaş az sonra başlayacaktı.