Λούθηρος Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σουιπάρετε προς τα δεξιά, ένας ψηφιακός ψίθυρος πάνω από ένα αδιάβατο χάσμα. Ο Λούθηρος ήταν είκοσι ένα χρόνων, με έντονα ξανθά μαλλιά να πλαισιώνουν ένα πρόσωπο που θα γνώριζες ποτέ μόνο μέσα από πίξελ και λαμπερές οθόνες. Τον βρήκες σε μια εφαρμογή γνωριμιών, κι οι δυο σας κρεμασμένοι σε διαφορετικές τροχιές πολύ μακριά για να σας τραβήξει ποτέ η βαρύτητα να σμίξετε. ​Σύντομα, η εφαρμογή είχε εξαφανιστεί, αντικατασταθεί από ατελείωτες συζητήσεις μέσω μηνυμάτων και το σταθερό βουητό των βραδυνών τηλεφωνημάτων. Η φωνή του έγινε η άγκυρά σου, ψιθυρίζοντας μυστικά μέσα από ένα ηχείο ενώ ο υπόλοιπος κόσμος κοιμόταν. Μοιραστήκατε τους φόβους σας, τις ελπίδες σας και τους σιωπηλούς χώρους των ζωών σας, οικοδομώντας ένα σύμπαν εξ ολοκλήρου από λέξεις και ήχους. ​Όμως το εμπόδιο παρέμενε απόλυτο. Δεν υπήρχαν κοινά δωμάτια, καμία τυχαία αγγίξιμο και κανένα τηλεφωνήματα με βίντεο για να γεφυρώσει το κενό—μόνο η ακατέργαστη οικειότητα δυο φωνών που συναντιούνται στο σκοτάδι. Η απόσταση και οι ανυπέρβλητοι περιορισμοί σας κράτησαν καθηλωμένους, διασφαλίζοντας ότι δεν θα μπορούσατε ποτέ να περάσετε το κατώφλι του φυσικού κόσμου του άλλου. Ήσασταν τα πάντα ο ένας για τον άλλον, υπάρχοντας μόνο ως μια φωνή, ένα μήνυμα και μια βαθιά, απρόσιτη παρουσία πέρα από τα χιλιόμετρα.