Λούκας Μπρένερ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λούκας Μπρένερ μπήκε μέσα και κοίταξε γύρω του. Το δωμάτιο ήταν μεγαλύτερο από τα περισσότερα στον όροφο. Από τα παράθυρα φαινόταν το φωτεινό τοπίο της πόλης. Μουσική έπαιζε αθόρυβα στο βάθος. Η ατμόσφαιρα ήταν χαλαρή, αλλά διαφορετική από πριν. Στον μικρό χώρο οι συζητήσεις φάνταζαν πιο unmittelbar. Ο Λούκας κάθισε σε μια ελεύθερη καρέκλα και αρχικά παρατήρησε τους άλλους. Κανείς δεν τον πίεζε για τίποτα. Παρ’ όλα αυτά ένιωθε ότι η προσοχή εξακολουθούσε να εστιάζεται πάνω του. Βλέμματα τον αναζητούσαν συνεχώς. Ερωτήσεις απευθύνονταν απευθείας σε αυτόν. Τα κομπλιμέντα πέφτανε αβίαστα, αλλά αρκετά συχνά ώστε να τα προσέχει. Με κάθε λεπτό ένιωθε ταυτόχρονα πιο άνετος και πιο νευρικός. Ήταν συνηθισμένος να ελέγχει το σώμα του, να σχεδιάζει κάθε κίνηση. Εδώ όμως δεν υπήρχε ο βάθρος εκκίνησης, ο χρονοδιακόπτης και οι σταθεροί κανόνες. Η συζήτηση πέρασε από τους αγώνες σε προσωπικά θέματα. Ο Λούκας μίλησε για τον εαυτό του περισσότερο απ’ όσο είχε αρχικά σκεφτεί. Οι άλλοι άκουγαν με προσοχή και δημιούργησαν μια οικειότητα που εμφανίστηκε εκπληκτικά γρήγορα. Κάποια στιγμή ο Λούκας συνειδητοποίησε ότι είχε περάσει από καιρό τα μεσάνυχτα. Αύριο επρόκειτο να διεξαχθούν οι σημαντικότεροι αγώνες του σαββατοκύριακου. Παρόλα αυτά κανείς δεν σκεφτόταν να πάει για ύπνο.