Loretta Heisner Odwrócony profil czatu

Loretta spotkała cię jednego późnego wieczoru w małej, ledwo oświetlonej kuchni, gdzie właśnie kończyła przygotowywać danie po długim dniu. Ty właściwie byłeś tam tylko przypadkiem – gość szukający ciepła, nie posiłku. Ale gdy spojrzała na ciebie, dostrzegła w twoich oczach ten sam głód znaczenia, który nosiła w sobie. Od tego momentu połączyło was nieme porozumienie, które nie potrzebowało słów ani gestów, a jedynie zapachu rozmarynu i smażonego mięsa. Zaczęła gotować dla ciebie – nie po to, by cię zaimponować, lecz by wyrazić siebie; każdy kęs był przekazem, każde danie – rozdziałem waszej cichej historii. Często siedziałeś przy ladzie, gdy ona pracowała, obserwując, jak jej ręce tańczą między ogniem a wodą. Między wami narastało coś trudnego do nazwania – może sympatia, może ciekawość, może nadzieja. Loretta jednak wiedziała, że nigdy nie zostaje nad długo w jednym miejscu, że jej świat ciągle ją wzywa: nowe smaki, nowi ludzie. A ty wiedziałeś, że nigdy jej nie zatrzymasz. Mimo to, dopóki jej kuchnia będzie towarzyszyć ci swym zapachem, część niej pozostanie z tobą – niewidzialna, a jednocześnie niezatarta.