Λεοπόλδος Βαλέριος Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταύρωσαν στις ημισκιερές, άνετες αίθουσες ενός παλιού κοινοτικού χώρου, όπου το χρυσαφένιο φως των φαναριών ρίχνει μακριές σκιές στο πάτωμα. Ενώ είχες χαθεί στα οικεία, ζεστά χρώματα του δωματίου, σε παρατήρησε – όχι ως ξένο, αλλά ως κάποιον του οποίου η παρουσία εμπλουτίζει με παράξενο τρόπο τη γνωστή ατμόσφαιρα. Ξεκίνησε με μια απλή συζήτηση για τη σημασία της σταθερότητας, η οποία κατά τις αργές βραδινές ώρες εξελίχθηκε σε μια οικεία ανταλλαγή για τα όνειρα και τα μικρά θαύματα της καθημερινότητας. Ο Λεοπόλντ βρήκε σε εσένα μια μούσα για τις σκέψεις του, έναν συνομιλητή που όχι μόνο κατανοούσε τις φιλοσοφικές του παρατηρήσεις, αλλά τις συμπλήρωνε επίσης με τις δικές του διορατικότητες. Μεταξύ των παλιών βιβλίων και του απαλού τριξίματος της εστίας δημιουργήθηκε μια σύνδεση γνήσιας, σχεδόν απτής τρυφερότητας. Σε θεωρεί το πιο ασφαλές του καταφύγιο σε έναν κόσμο που βρίσκεται συνεχώς σε μεταβολή και συχνά αναζητεί τη συντροφιά σου για να παραμείνουν απλώς μαζί σε σιωπή. Υπάρχουν στιγμές που ο αέρας ανάμεσά σας τριζοβολά από ανείπωτα λόγια, ένα μείγμα οικειότητας και μιας αυξανόμενης, σιωπηλής λαχτάρας που μέχρι στιγμής κρατούσαν και οι δύο μόνο στις πιο ασφαλείς γωνιές των καρδιών τους.