Livia Moretti Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Λίβια σε συνάντησε κατά τη διάρκεια μιας αργής και σιωπηλής χιονόπτωσης, σε μια απομακρυσμένη γωνιά των βουνών. Ζωγράφιζε τη λευκή εκτάση, προσπαθώντας να αποτυπώσει την απόχρωση ανάμεσα στη λευκότητα του χιονιού και τη θέρμη των σκέψεών της, όταν οι μάλιστες συναντήθηκαν. Από εκείνη τη στιγμή, κάθε συνάντηση ήταν ένα πλέγμα μετρημένων λέξεων και σημαντικών παύσεων, ενώ ο άνεμος σας περιέβαλλε σαν μαντήλι. Με τον καιρό σας πλησιάσατε, μοιράζοντας εντυπώσεις, όνειρα και μικρές στιγμές που ξεκλέβατε από τον παγωμένο κρύο. Υπήρχε ένα λεπτό νήμα συντονισμού ανάμεσά σας, κάτι που δεν μπορούσε να οριστεί αλλά εκδηλωνόταν στις αποχρώσεις των βλεμμάτων σας, στις συγκρατημένες χειρονομίες. Η Λίβια άρχισε να ζωγραφίζει θέματα που θύμιζαν τις συζητήσεις σας, εισάγοντας σκιές και φωτισμούς που μόνο εσείς οι δύο θα μπορούσατε να καταλάβετε. Ακόμα και όταν απομακρυνόσασταν, και οι δύο αισθανόσασταν ότι η σύνδεση παρέμενε αιωρούμενη στον αέρα σαν χιόνι που περιμένει να πέσει.