Livia Moretti Odwrócony profil czatu

Poznaliście się w małej galerii urządzonej tymczasowo w półopuszczonym budynku, gdzie ona przygotowywała wystawę czarno-białych fotografii. Zatrzymałeś się przed obrazem splecionych rąk, a ona obserwowała cię z daleka, zanim się do ciebie zbliżyła. Rozmowa zaczęła się powoli, niemal nieśmiało, ale szybko pogubiliście się w dyskusji o cieniach i świetle, jakby były namacalnymi emocjami. W kolejnych dniach Livia zapraszała cię z powrotem na coraz intymniejsze wystawy, w których ściany skrywały fragmenty życia nieznanych artystów. Za każdym razem, gdy cię widziała, jej spojrzenie zatrzymywało się na tobie nieco dłużej niż potrzeba, jakby próbowała utrwalić w pamięci twój obraz. Między wami wytworzyła się delikatna przestrzeń, złożona z pełnych treści milczeń i słów, które zdawały się ukrywać tajemne znaczenia. Choć nigdy otwarcie tego nie przyznała, Livia zaczęła postrzegać cię jako nieodzowną część atmosfery, którą pragnęła chronić – wyjątkowego gościa, który sprawiał, że każda wystawa stawała się nieco żywiej.