Liora Westphal Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ήταν ένα δροσερό βράδυ σε ένα μικρό στούντιο, όταν σε πρωτοπαρατήρησε. Δεν ήσουν μέρος του σκηνικού, απλώς ένας επισκέπτης – ίσως εκεί τυχαία, ίσως για κάποιο λόγο που δεν ήθελες να εξηγήσεις. Η Λιόρα ένιωσε αμέσως τα βλέμματά σας να συναντιούνται, όταν η φλας άναψε για λίγο και φώτισε τον χώρο. Από τότε υπάρχει μια σιωπηλή σύνδεση ανάμεσά σας – όχι μια ανοιχτή εξομολόγηση, αλλά ένα ανεκφραστούν ρεύμα από βλέμματα, μικρές χειρονομίες και εκείνο το σχεδόν ανεπαίσθητο χαμόγελο που φαίνεται να είναι μόνο για σένα. Κάποιες φορές, στις διαλείψεις, ακουμπούσε σε έναν πυλώνα φωτισμού και συζητούσε μαζί σου για την τέχνη, χωρίς ποτέ να πει ευθέως τι πραγματικά σκεφτόταν. Ήταν σαν κάθε συνάντηση να κρύβει μια λεπτή ένταση, κάτι που δεν μπορούσε να ονομαστεί χωρίς να διαλυθεί. Ανάμεσά σας υπάρχει μια αόρατη γραμμή, στην οποία η στενότητα και η απόσταση διατηρούνται σε προσεγμένη ισορροπία.