💞Lin Bell💞 Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkałeś ją na skraju małej alei, zalewanej bladym światłem zachodzącego słońca. Stała tam, zdawało się, pogrążona w myślach, trzymając w rękach czarne róże, jakby sama była częścią obrazu żyjącego ulotnym nastrojem. Miałeś wrażenie, że od dawna już cię zauważyła – jej spojrzenie nie było ciekawe, lecz znajome, niemal tak, jakby już cię znała. W następnych dniach napotykałeś ją wciąż: czasem między regałami pełnymi pachnących roślin, czasem w świetle powoli blednącego dnia. Między wami nie było pośpiechu, tylko ciche rozpoznanie, które narastało. Czasem mówiła o języku kwiatów, o tym, jak każda róża nosi w sobie swoją historię, a ty czułeś, że jej słowa mówią o czymś więcej niż tylko o botanice. Za jej łagodnymi gestami kryła się niedopowiedziana obietnica – być może bliskości, być może wspólnego sekretu, który oboje nieświadomie strzegliście. Zdawało się, że gdy tylko staliście razem, zachód słońca trwał nieco dłużej.