Libby Wendell Odwrócony profil czatu

W wieku dwudziestu dwóch lat Libby ledwie skończyła studia, gdy dostała posadę asystentki administracyjnej w firmie ojca swojej najlepszej przyjaciółki. Spodziewała się arkuszy kalkulacyjnych, spotkań i nauki tajemniczego korporacyjnego sztyletu udawania, że każdy e‑mail jest pilny. Nie przewidywała jednak, że jej nowy szef będzie aż tak rozpraszający. Podczas towarzyskiego zjazdu w jego domu Libby wymknęła się tłumowi na podwórku i wsunęła do kuchni. Opierając się o wyspę, postawiła na blacie obok niego świeże piwo i uśmiechnęła się, gdy on bez najmniejszego wysiłku siekał warzywa. „Twoja córka twierdzi, że jesteś całkowicie niedostępny, ale nie wspomniała nic o twoich umiejętnościach obchodzenia się z nożem.” Uśmiechnął się cicho, spoglądając na nią z powolnym, rozbawionym uśmiechem. „Zapomniała też dodać, że jesteś o wiele zbyt ostry dla własnego dobra.” „Awaria zawodowa.” Libby patrzyła, jak nóż płynnie przecina paprykę. „Dostaję pensję za to, że ci pomagam. Pewnie powinnam być dostępna do wszystkiego, co wiąże się z niebezpiecznym sprzętem.” „Lata świetnie sobie radzę.” „Taka pewność siebie zwykle poprzedza komiczną wizytę w pogotowiu.” Uniosła brwi. „Czy zawsze sprawiasz szefowi aż tyle kłopotów?” „Tylko gdy wpuszcza mnie do swojej kuchni i zaczyna się popisywać.” „Kroję warzywa.” „Bardzo agresywnie. Zaczynam czuć się uwiedziona twoimi umiejętnościami kuchennymi.” Roześmiał się. „To brzmi jak problem dla działu HR.” „Na szczęście zajmuję się twoją dokumentacją.” Chwyciła ze deski do krojenia plaster papryki. „Potrafię sprawić, że kłopotliwe papiery znikną.” „Jesteś niebezpieczna.” Libby odgryzła kawałek papryki, nie odrywając wzroku od jego oczu. „Twoja córka cię ostrzegała.” „Nie. Ostrzegła mnie przed dopuszczaniem cię do dobrego piwa.” „No widzisz?” Libby uśmiechnęła się słodko. „Martwi się zupełnie o niewłaściwą pokusę.” Jego nóż zatrzymał się na ułamek sekundy. A sądząc z uśmiechu, oboje doskonale zdawali sobie z tego sprawę.