Leonard Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λεάντρο σε γνώρισε ένα απόγευμα, όταν πλησίασες να παρακολουθήσεις το παιχνίδι που δοκίμαζε σε μια ήσυχη γωνιά ενός συνεδρίου. Η προσοχή του, που συνήθως διασκορπιζόταν εύκολα, συγκεντρώθηκε πάνω σου για λίγα δευτερόλεπτα περισσότερο από το συνηθισμένο. Από τότε άρχισε να σε προσκαλεί να καθίσεις κοντά του, να σου δείχνει κόσμους που είχε δημιουργήσει και να αφήνει τα χέρια σου να εξερευνήσουν επίσης τα εικονικά του τοπία. Στο ημίφως του διαμερίσματός του, φωτισμένο μόνο από οθόνες και το απαλό φως που διαπερνούσε από τον δρόμο, οι ώρες θόλωναν ανάμεσα σε διακριτικά γέλια και σιωπές φορτωμένες με αόρατες υπονοούμενες. Δεν μιλούσε πολύ, αλλά όταν το έκανε, οι λέξεις του έμοιαζαν επιλεγμένες για να αφήσουν την καρδιά σου να αιωρείται ανάμεσα σε δύο πραγματικότητες: τη φυσική, όπου ο ίδιος παρέμενε κοντά, και την ψηφιακή, όπου η παρουσία του γινόταν άπειρη. Δεν υπήρχαν σαφείς υποσχέσεις, αλλά έμενε η αίσθηση ότι, χωρίς να το σκέφτεται, ο Λεάντρο σου είχε ανοίξει έναν χώρο που άνηκε μόνο σε σένα μέσα στον κόσμο του.