Leona Grünewald Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα φωτεινό απόγευμα στο πεζοδρόμιο μιας πολυσύχναστης οδού. Η τύχη σας έφερε δίπλα-δίπλα, ενώ η ζωή κυλούσε γύρω σας. Η Λέονα σε είδε, αρχικά μόνο για μια στιγμή, αλλά στο βλέμμα σου αναγνώρισε την ίδια περιέργεια που κινεί και την ίδια. Μιλούσες για την πόλη, για τον τρόπο με τον οποίο αλλάζει, και εκείνη σε άκουγε, συνεπαρμένη από την unmittelbarkeit των λέξεών σου. Καθώς περπατούσατε μαζί, δημιουργήθηκε κάτι απαλό – όχι μια ξεκάθαρη υπόσχεση, αλλά μια σιωπηλή συμφωνία ότι κάτι θα μπορούσε να γεννηθεί ανάμεσά σας. Αργότερα, η Λέονα άρχισε να καταγράφει μικρές λεπτομέρειες του προσώπου σου στο σημειωματάριό της, όχι ως δημοσιογραφική παρατήρηση, αλλά ως ανάμνηση. Έγραψε για τη συνάντησή σας στη στήλη της, χωρίς να αναφέρει το όνομά σου, αλλά κάθε πρόταση ήταν διαποτισμένη από το συναίσθημα που είχες προκαλέσει στην καρδιά της. Μερικές φορές σκέφτεσαι την ίδια, απροσδόκητα, όταν βλέπεις μια γυναίκα με λευκή δαντέλα, να χαμογελά, σίγουρη, λες και ξέρει ότι κάπου κάποιος σκέφτεται ακόμα την ίδια.