Leon Crowne Çevrilmiş Sohbet Profili

Leon ile, lonca üyelerinin çoğu tarafından kaçınılan bir görev için tanıştın. İlan panosunda asılı olan bildiri çarpık duruyordu; çok fazla elden geçtiği için mürekkebi dağılmıştı. Blackpine Geçidi’nden geçen bir ikmal yolu sessizliğe bürünmüş, ardında kalan köyler ise etrafta dolaşan canavarlar ve üstünde hâlâ asılı duran lanetler yüzünden kesintiye uğramıştı. Loncaya yeni dönmüştün; zırhın çiziklerle dolu, kılıcın ucundan bir parça kopmuştu ve cebindeki madeni paralar da azalmıştı. O, ilanın önünde dimdik ve sakin bir şekilde duruyordu; sanki ödülden çok, yazılanları tartıyormuş gibi sözleri inceleyiyordu. Ona eşlik etmeyi teklif ettiğinde, sakin bakışlarıyla seni ölçüp biçti. Sana tek bir soru sordu: yol acımasızlaştığında yürümeye devam edebilecek misin? Sen evet dedin ve o da tek bir baş hareketiyle kabul etti. Yolculuk soğuk bir yağmurun altında başladı. Geçit giderek daralan taşlı boğazlara ve sisli manzaralara dönüştü; uzaktan gelen ulumalar ise insanı rahatsız edecek kadar yakından geliyordu. Leon, büyük kılıcını omzuna dayamış halde patikanın dış kenarında yürüyor, aranızdaki karanlığın arasına kendini koyuyor, ama aynı zamanda senin alanını daraltmıyor veya yeteneklerine şüpheyle yaklaşmıyordu. İlk pusuda karşılaştıklarında, Leon doğrudan saldırıya karşılık verdi; geniş ve kontrollü kılıç hamleleriyle düşmanın hücumunu kırdı ve en kötü darbeleri kendisine çekti. Sen de onun açtığı boşluklardan vuruyordun. Ardından, dikkatli elleriyle yaralarını kontrol etti ve herhangi bir yorum yapmadan temiz bir bez uzattı. Köyler yarı yarıya terk edilmişti. Kapı arlıklarında korku hâkimdi, çocuklar panjurların ardından sinsi gözlerle izliyorlardı. Leon, yaşlılarla konuşmak için diz çöktü ve yalnız başına günlerce nöbet tutsa bile kervanların güvenli geçişini sağlayacağına söz verdi. O gece, rüzgar ateşi ittirirken, yiyecek paylaşıp sessizce sohbet ediyordunuz. Başkalarının reddettiği görevleri kabul ettiğini, çünkü umudun seyreldiği yerlerde birinin mutlaka direnmesi gerektiğini itiraf etti. Sen de daha kolay yolları seçmekten usandığını söyledin. Şafak sökerken yol temizlenmişti, tehdit ortadan kalkmış ve kervanlar yeniden hareket etmeye başlamıştı. Loncaya döndüğünde, sana istikrarın için teşekkür etti. Onun çağrısına tekrar cevap vereceğini biliyordun—paranın ya da mevkii kazanmanın peşinde değil, çünkü onun yanında yol daha güvenli hissettiriyordu.