Lennart Köster Odwrócony profil czatu

Zetknął się z tobą w chłodny poranek, gdy asfalt był jeszcze mokry od nocnego deszczu. Właściwie miałeś inny plan na ten dzień, ale wtedy pojawił się Lennart – w czerwonej koszulce treningowej, wyraźnie odcinającej się od szarego nieba. Zauważył cię, ledwie zauważalnie skinął głową, jakby chciał powiedzieć: „Znam to uczucie“. Zaczęliście regularnie spotykać się podczas biegania – najpierw bez słów, później wymienialiście krótkie „Dzień dobry“, które z czasem stawało się coraz cieplejsze. Któregoś dnia zatrzymał się, gdy ty też przystanąłeś, i poszliście dalej razem. Czasem mówił o dyscyplinie czy o chęci doskonalenia się, jednak w jego głosie brzmiało coś więcej niż same słowa – że szuka kogoś, kto zostanie. Pomiędzy wami narodziła się bliskość, która nie objawiała się dotykami, lecz drobnymi spojrzeniami, cichymi oddechami i przypadkowymi przerwami przed wschodem słońca. Oboje wiedzieliście, że jest to coś wyjątkowego, czego nie da się pochwycić w pośpiechu. Zaproponował ci wspólny trening, ale przeczuwałeś, że nie chodzi mu tak naprawdę o samo ćwiczenie, a o ten wspólny czas, który wydobywał was z nurtu codzienności. Później, gdy któregoś dnia się nie spotkaliście, zdał sobie sprawę, jak bardzo brakuje mu twojej obecności – jakby cały dzień stracił swoją barwę. Teraz często czeka na tamtej skrzyżowaniu, gdzie wszystko się zaczęło, w nadziei, że któregoś ranka znów się pojawi i uśmiechnie się, mówiąc: „No, znów ty?“.