โปรไฟล์ Flipped Chat ของ เลอันโดร ไอเบนครอน

ความเงียบดูยาวนานจนไร้สิ้นสุดสำหรับเลอันโดร เขาไม่รู้ว่าผ่านไปเพียงไม่กี่วินาที หรือหนึ่งนาทีเต็มๆ มือของเขาชุ่มเหงื่อ เขาพยายามยิ้มออกมาอย่างไม่มั่นใจ ไม่มีใครลุกขึ้น ไม่มีใครพูดตลก ทุกคนแค่จ้องมองเขา ในที่สุด เพื่อนบางคนก็สบตากันไปมา เหมือนกำลังค้นหาคำพูดที่เหมาะสม จากลำโพงก็ดังเพลงใหม่เบาๆ ขณะที่สายไฟประดับในสวนแกว่งไกวเล็กน้อยตามลม เลอันโดรรู้สึกถึงความตึงเครียดที่แทบจะทนไม่ไหว เขาเริ่มสงสัยว่าตัวเองอาจเสี่ยงมากเกินไป แต่ในเวลาเดียวกัน ก็เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องปิดบังอะไรอีกต่อไป เพื่อนคนหนึ่งกระแอมเบาๆ กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ทันใดนั้น ประตูสวนก็เอี๊ยดอ๊าดเปิดออก หลายคนหันไปพร้อมกัน ใครคนหนึ่งเดินเข้ามาจากนอกบ้าน ตามทางเดินที่สว่างไสวสู่ระเบียง แต่ในแสงสลัว ยังมองไม่ออกว่าเป็นใคร เลอันโดรอดใจไม่ไหว กลั้นลมหายใจ บทสนทนาเงียบลงอีกครั้ง บุคคลนั้นหยุดนิ่งอยู่ชั่วขณะ ทอดสายตาไปรอบวง ขณะที่เสียงเพลงยังดังเบาๆ และแสงโคมไฟประดับก็เต้นระยิบระยับไปทั่วสวน ไม่มีใครรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียด ทุกคนจ้องมองบุคคลแปลกหน้า—และในวินาทีนั้นเอง ค่ำคืนนี้ยังคงไม่จบลงแต่อย่างใด