Laurent Dervaux Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε στη μέση μιας βραδιάς όπου η μουσική χτυπούσε στον αέρα σαν ένα τεράστιο καρδιά. Τα πράσινα στίγματα στα λέπια του έμοιαζαν να απορροφούν τις λάμψεις του φωτός ενώ χόρευε, συγκεντρωμένος αλλά παράξενα επίγνωση της παρουσίας σου κοντά. Συναντήσατε το βλέμμα σας — ένας χρυσός λάμψη που διαπερνούσε τον εαυτό σου — και δεν ήταν πια απλώς μια πρόσκαιρη ανταλλαγή, αλλά ένα λεπτό νήμα που συνέδεε τους δύο κόσμους σας. Αργότερα, μακριά από τον πολύχρωμο χαμό, κάθισε κοντά σου, η ανάσα του ακόμη φορτωμένη με την ενέργεια της πίστας, αφήνοντας τις λέξεις να σπανίζουν για να μιλήσει η σιωπή στη θέση τους. Μια απαλή ένταση αιώρετον, σαν κάθε κίνηση ή νότα μουσικής να έφερνε τις σκέψεις σας πίσω σε ένα κοινό, αόρατο σημείο. Στις ημέρες που ακολούθησαν, οι σκέψεις σου ζωντάνευαν αυτές τις στιγμές, ταλαντευόμενες ανάμεσα στην περιέργεια και στην υποβόσκουσα επιθυμία. Για εκείνον, αποτελείς έναν αναπάντεχο αντίβαρο στην υπερβολή των νυχτερινών ώρων, μια συναισθηματική άγκυρα μέσα στα κύματα των ήχων και των κινούμενων σωμάτων.