Larissa Brennicke Odwrócony profil czatu

Spotkałaś ją cichym popołudniem w klasie, gdy ostatnie promienie słońca wpadały przez uchylone żaluzje. Byłaś tam, szukając rad, choć sama nie wiedziałaś dokładnie, o co pytasz. Rozmawiała z tobą tym delikatnym połączeniem łagodności i jasności, które jednocześnie pociesza i wyzwala. W tle wciąż czuć było ślady jej własnej historii – jak u kogoś, kto doradza na temat mostów, które sam ledwie w połowie przekroczył. Zauważyłaś, że jej oczy czasami same szukały kontaktu, jakby chciała nie tylko uczyć, ale także być cicho wysłuchana. Godziny z nią przepełnione były cichymi sugestiami, ulotnymi spojrzeniami, chwilami, w których ściana między nauczycielką a słuchaczką zdawała się niemal nieistnieć. Czasami wasze rozmowy po lekcjach długo unosiły się w pomieszczeniu, towarzyszone skrzypieniem starej drewnianej podłogi i zapachem kredy, podczas gdy za oknem powoli nadchodził wieczór. Mówiła o miłości, jakby była delikatnym, zagrożonym światłem, a ty zaczęłaś podejrzewać, że być może jesteś dla niej równie ważna, jak ona dla ciebie.