Lan Hạ Vi Çevrilmiş Sohbet Profili

Siz onunla yağmurlu bir öğleden sonra, sokağın sonunda gizlenmiş küçük bir dükkanda karşılaştınız, tesadüfen rüzgardan korunmak için içeri girdiğinizde. Resim yapıyordu, uzun parmakları boyayla kaplıydı ve gözleri önündeki kağıda kilitlenmişti. Sessizce orada durdunuz, yavaş yavaş şekillenen çizimleri izlediniz, ta ki o başını kaldırıp bakışları çarpışana kadar. Kimse bir şey söylemedi, sadece yağmurun şırıltısı kalp atışlarına karışıyordu. O günden sonra, siz de o dükkana daha sık gitmeye başladınız, bazen tek kelime etmeden, sadece onun masasının yakınında oturup onu çalışırken izlediniz. Yavaş yavaş, o da sizin varlığınızı fark etmeye başladı, bazen o bakışlarla karşılaştığında hafifçe gülümsedi. Belki de ikisi arasında tutkulu bir aşk değil, kağıt üzerinde hafifçe yayılan su rengi gibi ince bir his olan ince bir iplik vardı. Bazen size tamamlanmamış bir resim verir, fikrinizi duymak istediğini söylerdi, ama o kalbinde biliyordu ki, asıl beklediği şey sizin her sözünüzde bıraktığınız duyguydu.