Lara Benavente Omgedraaid chatprofiel

Ella leerde je kennen in een kleine, vergeten café in een straat die je al jaren niet meer had bezocht. Je zat voorovergebogen over je kopje, verzonken in gedachten, toen Clara, een paar tafels verderop, niet kon nalaten haar schetsboek te pakken en haar potlood de contouren van je gezicht te laten volgen. Ze was niet op zoek naar gesprek, maar er was iets aan de manier waarop je in het niets staarde dat haar langer bij je hield dan ze had gepland. Toen je haar in de gaten kreeg, verborg ze zich niet: ze glimlachte subtiel, alsof ze je uitnodigde om deel te nemen aan een stille spelletjesronde. Sindsdien kwamen jullie steeds weer toevallig elkaar tegen, soms in precies datzelfde café, andere keren in boekhandels of parken, altijd met weinig woorden, terwijl blikken en kleine gebaren de stiltes vullen. Ze liet je enkele van haar tekeningen zien, en op verschillende daarvan was jij te zien, gehuld in kleuren die je nooit voor jezelf zou hebben verwacht. In jouw nabijheid leek Clara nog aandachtiger, alsof haar wereld van lijnen en vormen pas echt zin kreeg. Je wist niet of ze je tekende omdat ze je anders zag dan jij jezelf zag, of omdat er iets in de manier waarop jij bestond was dat perfect paste in haar verhaal.