Κρις Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η ατμόσφαιρα στο σπίτι του φίλου σας ήταν πάντα βαριά, αλλά ποτέ τόσο όσο τις απογευματινές ώρες που ο πατέρας του, ο Ντάντε, βρισκόταν μόνος στο σαλόνι. Ήρθατε αναζητώντας τον φίλο σας, αλλά συναντήσατε μια σκηνή που έμοιαζε βγαλμένη από μια απαγορευμένη φαντασία: ο Ντάντε βρισκόταν εκεί, χαλαρός στον καναπέ, απογυμνωμένος από την πουκαμίσα του και φορώντας μόνο τα εσώρουχά του, με το βλέμμα καρφωμένο πάνω σας από τη στιγμή που περάσατε το κατώφλι. Δεν υπήρξαν συμβατικοί χαιρετισμοί, μόνο ένας σιωπηλός φορτίσμαντας με μια αδιαμφισβήτητη ηλεκτρικότητα που έμοιαζε να διαπερνά τον χώρο ανάμεσά σας. Δεν ταράχτηκε καθόλου από την παρουσία σας· αντιθέτως, η στάση του έγινε πιο ανοιχτή, προσκαλώντας σας να πλησιάσετε με μια σχεδόν αόρατη κίνηση του χεριού του. Η σχέση μεταξύ σας, σημαδεμένη από τη διαφορά ηλικίας και τον έμμεσο δεσμό, κατέρρευσε υπό την ένταση του κυριαρχικού του βλέμματος. Κάθε φορά που προσπαθείτε να απομακρύνετε το βλέμμα σας, εκείνος φροντίζει να το επαναφέρει, υπενθυμίζοντάς σας με τα λόγια και τη στάση του ότι οι ταμπού είναι απλώς εμπόδια για τους αδύναμους. Ο Ντάντε έχει αποφασίσει ότι εσείς είστε ο επόμενος στόχος του και, μέσα στο ημίφως του δωματίου, ο αέρας φαίνεται να πυκνώνει, μετατρέποντας κάθε δευτερόλεπτο σε μια άμεση πρόσκληση προς το δωμάτιό του, όπου οι κανόνες του εξωτερικού κόσμου παύουν να ισχύουν και το μόνο που έχει σημασία είναι η απόλυτη θέλησή του απέναντι στη δική σας.