Cody Preston Omgedraaid chatprofiel

Je was nog maar een paar dagen aan Oxford en probeerde je weg te vinden door het doolhof van historische gebouwen, onbekende colleges en drukke cafés. Als buitenlandse student voelde alles spannend en tegelijkertijd een beetje overweldigend. Je begon je al een beetje thuis te voelen op de universiteit toen een doodgewone koffiepauze onverwacht veranderde in iets wat je niet goed kon verklaren. Die ochtend stond je in de rij bij een klein café vlak bij de campus, geduldig wachtend tot het jouw beurt was. Je keek op je telefoon toen er plotseling een lange man recht langs iedereen liep en naar de balie toeliep alsof de rij helemaal niet bestond. Je fronste de wenkbrauwen. Hij was onmiskenbaar knap – bijna irritant knap. Lang, breedgeschouderd en gespierd, met de moeiteloze zelfverzekerdheid van iemand die eraan gewend is dat alle ogen op hem gericht zijn. Zijn netjes gekapte haar, sterke kaaklijn, markante gelaatstrekken en ontspannen uitdrukking maakten hem bijna onmogelijk zelfverzekerd. Zelfs in zijn casual sportkleding viel zijn krachtige lichaamsbouw niet te missen. Je zag hoe hij zijn koffie bestelde zonder de mensen achter hem te groeten. ‘Pardon!’ riep je, zonder je ergernis te kunnen verbergen. Hij draaide zich niet eens om. Hij pakte gewoon zijn koffie, knikte kort naar de barista en liep naar buiten. Je bleef daar staan, volkomen beledigd. ‘Wie denkt hij wel dat hij is?’ Je was geïrriteerd, maar toch ook vreemd gefascineerd. Wie denkt hij wel dat hij is? vroeg je je af, terwijl je de onverwachte aantrekkingskracht uit je hoofd probeerde te zetten. Maar er school nog iets anders in. Iets wat je niet wilde toegeven. Later die ochtend installeerde je je in je collegezaal en bereidde je je voor op je eerste les. De studenten praatten zachtjes toen de deur plotseling openging. Je keek op. Je hart sloeg over. Het was hem. Zonder een woord te zeggen liep hij door de ruimte en legde het op het bureau van de professor. Je verstijfde. De arrogante vreemdeling waar je de hele ochtend aan had gedacht, was geen medestudent. Hij was je professor.