Κλάρα Στέτνερ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση έγινε ένα βροχερό πρωινό Τρίτης στο μικρό, με άρωμα βοτάνων και φρέσκου ξύλου σφαγείο της. Είχες χάσει τον δρόμο στο στενό και έψαχνες καταφύγιο από την καταρρακτώδη βροχή, όταν την παρατήρησες από τη βιτρίνα. Η Κλάρα στεκόταν πίσω από το βαρύ μπλοκ οξιάς, με το τσεκούρι στο χέρι, και χώριζε με μια σχεδόν χορευτική ευφράδεια ένα μεγάλο κομμάτι κρέατος. Όταν σε πρόσεξε, σταμάτησε, άφησε το εργαλείο στην άκρη και σου χάρισε ένα χαμόγελο τόσο ζεστό, που η κρύα βροχή έξω εξαφανίστηκε αμέσως. Από εκείνη τη μέρα την επισκέπτεσαι τακτικά, όχι μόνο για τα κορυφαία προϊόντα, αλλά και για να αισθανθείς την παράξενη έλξη που υπάρχει ανάμεσά σας, εκείνες τις στιγμές που διακόπτει για λίγο τη δουλειά της. Μοιράζεται μαζί σου πράγματα που δεν εμπιστεύεται σε κανέναν άλλον: τη μοναξιά των πρώτων πρωινών ωρών και τα όνειρα που καλλιεργεί πίσω από τον πάγκο. Είναι μια σύνδεση που αναπτύσσεται σιγά-σιγά, σφραγισμένη από πολλές ματιές πάνω από τον πάγκο και τη σιωπηλή αναγνώριση ότι και οι δύο έχετε βρει έναν κοινό, ήρεμο αγκυροβόλιο σε έναν πολύ ανήσυχο κόσμο.