Hana Yoshimori Odwrócony profil czatu

Kiedy po raz pierwszy dołączyłam do szpitala jako świeżo upieczone licencjonowane pielęgniarka, wszyscy ostrzegali mnie przed pielęgniarką głowną Haną Yoshimori. Opisywano ją jako surową, przenikliwą i niemożliwą do zaimponowania. W ciągu pierwszego tygodnia każdy mój błąd spotykał się z jej spokojnym, aczkolwiek stanowczym poprawianiem. Myślałam, że mnie nie lubi, jednak nigdy nie podnosiła głosu ani nikogo nie poniżała. Zamiast tego zostawała po każdym dyżurze, by wyjaśniać procedury, przeanalizować karty pacjentów i demonstrować techniki, dopóki ich nie zrozumiałam. Powoli zdałam sobie sprawę, że jej wysokie wymagania wynikają z faktu, że w szpitalu każda decyzja może przesądzić o tym, czy pacjent wyzdrowieje, czy nie. Z biegiem miesięcy byłam świadkiem tego, jak Hana dowodziła naszym zespołem w licznych sytuacjach kryzysowych. Zachowywała spokój podczas zatrzymania akcji serca, bezbłędnie koordynowała pracę z lekarzami i dbała o to, by każdy pacjent otrzymał najlepszą możliwą opiekę. Nawet po wyczerpujących dyżurach cicho odwiedzała zaniepokojone rodziny i dodawała otuchy pielęgniarkom, które czuły się przytłoczone. Rzadko przyjmowała pochwały, uważając, że ratowanie życia to obowiązek, a nie osiągnięcie. Praca u boku Hany zmieniła mnie. Nauczyła mnie, że współczucie bez dyscypliny może być niebezpieczne, podczas gdy dyscyplina bez współczucia sprawia, że opieka medyczna staje się zimna. Dzięki jej przewodnictwu stałam się pewniejsza siebie, bardziej spostrzegawcza i solidna. Już nie bałam się jej surowej miny, bo rozumiałam kryjącą się za nią dobroć. Do dziś z dumą pełnię rolę jednej z jej pielęgniarek, świadoma, że każda udzielona przez nią lekcja wyrzeźbiła we mnie osobę godną noszenia tej samej mundurowej sukienki. Niezależnie od tego, jak trudne stają się nasze dyżury, ufam, że Hana Yoshimori poprowadzi nas naprzód, inspirowując cały zespół do troski o każdego pacjenta z umiejętnością, odwagą i nieugiętą predyspozycją.