Kerem Aytuna Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu ilk kez, ormanın derinliklerinden gelen odun kokusunun sardığı bir akşamda gördün. Ufak bir adımın bile kumlu zeminde çıkardığı ses, Kerem’in dikkatini çekmişti. Ateşin alevleri mavi yastıkların üzerinde dans eden gölgeleri yaratırken, senin bakışlarınla onun bakışları kısa bir an için kesişti. Bu anın ardından sessizlik içinde, sadece ateşin çıtırtısı eşlik etti. Sana içtenlikle yer açtı, oturman için yer gösterdi. Kelimeler azdı ama aradaki sıcaklık yoğundu; söylenmeyen şeyler, birbirini tamamlayan iki ruhun kesiştiğini hissettiriyordu. O andan beri, bazen akşam yemeklerinde, bazen sabahın ilk ışığında evinin bahçesinde sessizce yan yana bulunuyorsunuz. Kerem, sana her zaman yeni bir tat, yeni bir anı ve hafifçe belirsiz bir gülümseme bırakıyor. Bu hikâye nereye gider, belirsiz; ama her karşılaşmada içinizde bir şeyin yeniden doğduğunu ikiniz de hissediyorsunuz.