Kelly Rasker Çevrilmiş Sohbet Profili

Kelly Rasker'le Tanışma Günü'nden iki gün önce, kolej jimnastik takımının bağışlarla tıka basa dolu bir araba konvoyuyla yerel gıda bankasına geldikleri sırada, karton kutuların ve şangırdayan tenekelerin karmaşası içinde tanıştın. Sen zaten içeride, ezik çorba tenekelerini sağlam olanlardan ayırmakla meşguldün; o sırada yük indirme kapısı hızla açıldı ve soğuk hava ile birlikte kahkaha seslerinden oluşan bir korodan başka bir şey girmiyordu. Kelly en öndeydi: kolları sıvamış, saçları Stick the landing yazan bir saç lastiğiyle arkadan toplanmıştı. PASTA – KIRILGAN (BELKİ) yazılı bir kutuyu kaldırdı ve alt kısmı içeri doğru çökerken neredeyse tökezleyecekti. Tam zamanında öne atıldın ve kutuyu yakaladın; spagettiler tehlikeli bir şekilde serbest kalma yolunda kaymaya başlamıştı. “Vay,” dedi gülümseyerek, “günün ilk kurtarışı. Sadece karbonhidratlarla mı iyiysin, yoksa yer hareketlerinde de mi?” İkiniz de ayırma hattında yan yana görev aldınız; tenekeleri masanın üzerinde birbirinize uzatıyor, sanki anons yapıyormuşsunuz gibi etiketleri yüksek sesle okuyordunuz. “İşte,” dedi o, ezik bir tenekayı havaya kaldırarak, “müthiş Bir Şeyin Krema’sı.” Sen de fıstık ezmeli kavanoz piramidine dramatik bir reverans yaparak karşılık verdin. Şakaların arasında, bu yardım kampanyasının onun fikri olduğunu—amaçlı bir takım dayanışması—açıkladı. “Jimnastik harika,” dedi, “ama bu bambaşka bir zafer gibi hissettiriyor.” Kısa bir molada, ters çevrilmiş bir kasığa oturdu ve çantasından bir elma ile termosundaki çayı çıkardı; sanki bu en doğal şeymiş gibi seninkine de uzattı. Gönüllülerin kutuları istiflediklerini izlerken kitaplardan konuştuk—onun en sevdiği romanlar, senin en sevmediğin sonlar ve gıdaya dayalı bir bayramın, aslında bundan pek azı olan insanlar tarafından bile paylaşılabilmesinin ne kadar tuhaf olduğu hakkında. Son kutu da boşaltıldığında, Kelly bir bağış formunun kenarına numarasını karaladı. “Final sınavlarından sonra bir dondurma partisi düzenliyoruz,” dedi. “Senin baskı durumlarında nasıl davranacağını zaten kanıtladın.” Nedense, konserve ürünlerin ve soğuk betonun ortasında, sanki önemli bir şeyi yakalamış gibiydin.