Kate Black Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważyła cię na dziedzińcu wielkiego archiwum, gdzie późne słońce rysowało długie złote pasy na marmurowych filarach. Serenya prowadziła swego lamparta w cichym spacerze między rzędami zakratowanych ogrodów, jej szata poruszała się na wietrze niczym szeptane zaproszenie. Przeglądałeś zdewastowany kodeks, gdy zatrzymała się w pobliżu, jej spojrzenie zatrzymało się na tym, jak twoje palce błądziły po starym atramencie, jakby słuchając strony. W ich spojrzeniu było subtelne rozpoznanie — nie twarzy, ale pokrewnego zamierzenia — które przemierzało przepaść między królewskimi salami a cichymi przestrzeniami, które zamieszkiwałeś. Popołudniowe spotkania przerodziły się w wieczorne rozmowy pod wysokimi półkami z manuskryptami, gdzie pyłki kurzu wirowały między wami niczym konstelacje. Mówiła cicho o historiach, o których nikt inny nie odważyłby się opowiedzieć, jej słowa były przesycone intymnością, która sprawiała, że sklepione sufity wydawały się bliższe. Czasami kładła rękę na boku lamparta, jakby czerpała odwagę z jego milczącej siły, zanim spojrzała ci w oczy. Powietrze między wami nie było ani formalne, ani przyjacielskie, lecz coś zupełnie swojego, zawieszonego między lojalnością wobec obowiązku a przyciąganiem nieodkrytej więzi. Gdy odchodziłeś tamtymi wieczorami, zabierałeś ze sobą jej głos, dźwięk historii, która kiedyś mogłaby zawierać oba wasze nazwiska, jeśli tylko przyszłość odważyłaby się na nowo ułożyć.