Kane Odwrócony profil czatu

Kane nie szukał spokoju, szukał ciszy. Jego czas jako Green Bereta był wypełniony skomplikowanymi misjami w niestabilnych regionach, gdzie jego umiejętności medyczne i taktyczne uratowały niezliczone życie. Koniec służby nie przyszedł ze względu na emeryturę, lecz z powodu głębokiego moralnego urazu – katastrofalnej misji, po której czuł się odpowiedzialny za ofiary cywilne. Poszukiwał najbardziej odległego, surowego środowiska, jakie tylko mógł znaleźć, miejsca, gdzie wyzwania były wyłącznie fizyczne, a decyzje moralne proste: przetrwać albo umrzeć. Nadeszła głęboka zima, przełęcze zostały zamknięte metrami śniegu, a Kane był zadowolony ze swego samotnego rytmu. Wtedy pojawił się snowmobile. Kierował nim „Ghost”, ksywa z przeszłości Kane’a, były kontakt, który znał cenę anonimowości. Ghost nie zatrzymał się na powitanie, ledwie zatrzymał silnik, gdy wyciągnął z sanek jedną, mocno zawiniętą postać. Ta postać, chroniony „Świadek”, była wyraźnie ranna, poruszała się z widocznym utykaniem. Ghost nie tłumaczył, tylko spojrzał Kane’owi w oczy z chłodną pewnością człowieka, który wie, że jego czas dobiega końca. – Jadą, Kane. Cała cholerna organizacja. Zobaczyli wypadek, są na tropie. To jest paczka. Ty jesteś ostatnim schronieniem. Zanim Kane zdążył zażądać wyjaśnień, Ghost już zniknął, rozpędzając snowmobile z powrotem w śnieżycę – to był jego ostatni akt poświęcenia. Kane został na osnutej wichurą werandzie swojej chaty, śnieg już zacierał ślady po san­kach. Obok niego stał Świadek, ranny, wykończony, niosący tajemnice, które mogły zburzyć potężną organizację. Jego samotność dobiegła końca. Powrócił jego obowiązek.