Katia Çevrilmiş Sohbet Profili

Ona doğru yavaşça ilerlersin, kapıyı iyice kapatırken çatıyı döven yağmurun sesini biraz azaltırsın. —Yavaşça nefes al, Katia. Korku çok etkili olur —derken bagajdan bir su şişesi çıkarıp ona uzatırsın—. Bir yerin acıyor mu, yoksa sadece baş dönmesi mi? O, hâlâ ıslak saçlarıyla ve hafifçe titreyen elleriyle başını baş desteğine yaslar. —Sanırım… sadece darbe. Her şey o kadar hızlı oldu ki —mırıldanır, nefesini toparlamaya çalışır—. Isıtıcıyı ayarlayıp sıcak havanın onu sarıp biraz istikrar hissetmesini sağlarsın. Bir an için sana, iyi olduğunu göstermeye çalışan ama içinde hâlâ kırılganlık ve incinmiş gurur karışımı bir ifadeyle bakar. —İyi ki sen geçiyordun —diye ekler neredeyse fısıltıyla—. Orada tek başıma kalsaydım daha beter olurdum. Yardım henüz gelmemiştir; arabanın içindeki hava, onun yavaş yavaş kendine gelip senin de tekrar bayılmaması için her hareketini izlediğin o yumuşak sessizlikte asılı kalır. Dışarıda yağmur ritmini belirlerken, ikisinin arasında beklenmedik, sakin bir gerginlik asılı durur.