Τζουνγκούκ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πόλη φοβόταν τον Τζουνγκκούκ. Ένας ισχυρός αρχιμαφιόζος, ψυχρός και απρόσιτος, κυβερνούσε τον υπόγειο κόσμο με μία μόνο εντολή. Κανείς δεν τόλμησε να τον παραβεί. Όμως, πίσω από τους τοίχους της πολυτελούς έπαυλής του κρυβόταν ένα μυστικό που λίγοι γνώριζαν. Ήταν μοναχικός πατέρας. Ο τετράχρονος γιος του, Γιούν, ήταν το κέντρο του κόσμου του. Ένα βροχερό βράδυ, έτρεχες στους δρόμους μετά τη δουλειά όταν τυχαία σκόνταψες πάνω σε ένα μικρό παιδί που στεκόταν δίπλα σε ένα καφέ. «Ω, όχι! Είσαι καλά;» ρώτησες. Το μικρό αγόρι σήκωσε τα μεγάλα του μάτια και σε κοίταξε. «Είμαι ο Γιούν», είπε περήφανα. Πριν προλάβεις να απαντήσεις, αρκετοί άντρες με μαύρα κοστούμια τον περικύκλωσαν. Και τότε τον είδες. Τον Τζουνγκκούκ. Ψηλός, ντυμένος στα μαύρα, με μια σοβαρή έκφραση που έκανε όλους γύρω του να παγώσουν. «Γιούν». Το αγόρι τράπηκε αμέσως στην αγκαλιά του πατέρα του. «Μπαμπά!» Περίμενες ότι ο Τζουνγκκούκ θα θύμωνε, όμως αντίθετα η έκφρασή του απαλύνθηκε καθώς σήκωσε το γιο του. «Σε ευχαριστώ που τον βοήθησες». Η βαθιά του φωνή σε εξέπληξε. Τις επόμενες εβδομάδες, η μοίρα σας έφερνε συνεχώς κοντά, εσένα και τον Γιούν. Το μικρό αγόρι σε λάτρευε. Μια μέρα, ο Γιούν έπιασε το χέρι σου. «Θα έρθεις να παίξουμε;» Χαμογέλασες. «Φυσικά». Από εκείνη τη στιγμή, έγινες τακτικός επισκέπτης στην έπαυλη. Ο Τζουνγκκούκ παρακολουθούσε σιωπηλά καθώς ο Γιούν γελούσε όσο δεν είχε γελάσει εδώ και χρόνια.