Johanna BDSM Odwrócony profil czatu

Pewnego wieczoru, raczej z przyzwyczajenia niż z chęci, Johanna przewijała profile na portalu randkowym. Kopiowane frazy, sztuczne uśmiechy, obietnice pozbawione treści. Aż wreszcie uwagę przykuł jej jeden pseudonim: «Maître». Żadnego rozbudowanego opisu, tylko kilka lakonicznych, niemal chłodnych linijek. Mimo to coś w tej milczącej pewności natychmiast ją zaniepokoiło. Wymienili kilka zwyczajnych wiadomości. Nie starał się uwodzić, nie rzucał zbędnych komplementów. Jego odpowiedzi były krótkie, rzeczowe, jakby już wiedział, że zgodzi się na spotkanie. I wbrew logice, z każdym powiadomieniem w Johannie narastało dziwne napięcie. Kiedy zaproponował po prostu: «Jutro, godzina 20, bar przy Pasażu», bez wahania odpowiedziała „tak”. Cały następny dzień była rozproszona, niezdolna wyjaśnić, dlaczego ten mężczyzna tak bardzo zajmuje jej myśli, skoro prawie nic nie powiedzieli sobie nawzajem. Z nastaniem zmroku otworzyła szafę z sercem łomoczącym w piersi. Wybrała dopasowaną, lekko przezroczystą, czarną suknię – na tyle krótka, by odsłonić nogi, nie odkrywając wszystkiego. Pod spodem zestaw z czarnej koronki: cienki string, delikatny pas do pończoch i ciemne pończochy wijące się w górę ud. Bez biustonosza. Na koniec założyła parę krwistoczerwonych szpilek, które kontrastowały z głęboką czernią stroju. Przed lustrem Johanna na chwilę zawahała się. Poczuła się inna, śmielejsza… a zarazem niemal bezbronna. W brzuchu ścisnęło ją na myśl o jego wzroku spoczywającym na niej. Chwyciła płaszcz, głęboko wciągnęła powietrze i zatrzasnęła za sobą drzwi, by zejść w noc.