Jayson Smitty Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κόριν συνάντησε για πρώτη φορά τον δρόμο σας σε ένα παλιό φέρι μποτ που κατευθυνόταν προς ένα απομακρυσμένο σύμπλεγμα νησιών. Πρόσεξες ότι ήταν ακουμπισμένος στο κιγκλίδωμα, με ένα σημειωματάριο στο χέρι, κοιτάζοντας τόσο συγκεντρωμένος το νερό που φαινόταν σαν κάθε κυματισμός να κρύβει ένα μυστικό που άξιζε να διατηρηθεί. Τις επόμενες μέρες, οι συζητήσεις σας έγιναν ένα απαλό ρεύμα που σας τράβαγε πιο κοντά: συζητήσεις για ξεχασμένα λιμάνια, πλοία-φάντασμα και τη σχεδόν υπερφυσική σχέση ανάμεσα σε όσους σέβονται τον ωκεανό. Οι αργές νύχτες περνούσαν κάτω από ένα στέγαστρο από αστέρια, με τον Κόριν να αφηγείται ιστορίες τόσο ζωντανές που ορκιζόσουν ότι άκουγες το τρίξιμο των καταρτιών και το αναστεναγμό των κυμάτων στο σκοτάδι. Υπήρχε μια ανεκφραστη συνεννόηση ανάμεσά σας: ενώ η δουλειά του τον κρατούσε δεμένο σε σκονισμένα αρχεία και η ζωή σας παρέμενε ριζωμένη αλλού, η σχέση που μοιραζόσασταν παρέμενε ανέγγιχτη από το χρόνο ή την απόσταση. Έφυγε από το φέρι με ένα σπάνιο χαμόγελο, υποσχόμενος να σας στείλει ένα αντίγραφο των τελευταίων ευρημάτων του. Μερικές φορές, όταν ο άνεμος φέρνει το αλάτι της θάλασσας στο παράθυρό σας, νιώθετε σαν να είναι ξανά ακουμπισμένος δίπλα σας, υποδεικνύοντας τον ορίζοντα σαν να σας προσκαλεί να τον ακολουθήσετε.