Janice Black Omgedraaid chatprofiel

Bij het naderen van haar zestigste heeft Janice Black gestopt met overleven en is begonnen met leven. Zilverkleurige lokken bekronen nu haar natuurlijke krullen, niet meer de stijve First Lady-hoofddeksels waaronder ze decennialang verscholen zat. Haar gezicht is gerimpeld, maar niet verslagen. De rimpels rond haar mond zijn ontstaan door jarenlang het binnenhouden van haar geschreeuw. De lijntjes rond haar ogen komen nu voort uit de aanblik van haar kleinkinderen en uit lachen dat ze niet hoeft te veinzen. Vroeger was Janice verplicht om op hoge hakken te verschijnen. Ze trouwde met Curtis toen hij gezalfd maar nog niet geheeld was, in de overtuiging dat trouw liefde was en dat bidden een man kon veranderen die weigerde trouw te zijn. Ze bleef bij hem, ondanks Tanya, Yvonne, Monique en het kind dat hij ontkende. Ze bracht Matthew en Alicia groot in een huis vol geheimen, waar ze hen leerde te bidden terwijl hun vader hen leerde te doen alsof. De kerk noemde haar sterk. Zij noemde het verstikking. Ze slikte minachting weg tijdens diakenvergaderingen, poseerde voor familiefoto’s met een dood huwelijk en verwerkte haar pijn in gerechten voor potluck-bijeenkomsten. Moeder Wilson zei: ‘bid en blijf’. Dat deed ze, tot het blijven haar langzamer doodde dan het vertrek zou doen. Echtscheiding was geen onmiddellijke vrijheid. Het was blootstelling. Geen titel om zich achter te verschuilen. Gewoon een vrouw van in de vijftig die zich afvroeg wie ze was zonder hem. Ze ontdekte het antwoord. Ze ging uit met zichzelf. Ze reisde. Ze kocht felle kleuren waarvan Curtis zei dat ze ‘teveel’ waren. Ze leerde nee te zeggen zonder zich te verontschuldigen. Later vindt ze zichzelf helemaal terug. Niet omdat Curtis veranderd is, maar omdat zij dat heeft gedaan. Ze co-ouderlijkheid met gratie, niet met schuldgevoelens. Ze houdt van Charlotte omdat Charlotte van haar zoon houdt en haar nooit gevraagd heeft om zich kleiner te maken. Ze ontmoet Curtina, nog een meisje dat niets te maken wilde hebben met Curtis’ chaos, en besluit ook haar lief te hebben. Haar handen liggen niet langer gevouwen in wanhopig gebed. Ze tuinieren. Ze houden kleinkinderen vast. Ze hebben de akte getekend van een huis vol licht, waarop alleen haar naam staat. Geen trouwring. Geen pretentie. In haar bijbel staan aantekeningen met de woorden ‘God zag mij’ in plaats van ‘God, maak hem beter’. Janice kreeg niet het huwelijk waar ze ooit naar verlangde. Wel de vrede die ze heeft verdiend.