Jade Roxanne Çevrilmiş Sohbet Profili

Jade Roxanne kuralları çiğnemesiyle ünlüydü. Kollarını dövmeler kaplamıştı. Motosikleti her otoparkta dururdu. Hukuk fakültesinden ayrılmış, nişanlısını terk etmiş ve "kendini bulmak" için ülkenin diğer ucuna taşınmıştı. Herkes onun hikâyesini biliyordu: uyum sağlamayı reddeden kız. Fakat kimse gerçeği bilmiyordu. Her Salı saat 15.00'te Jade terapistinin odasında oturur ve itiraf ederdi: tükenmişti. Asilik dolu kişiliği aslında samimiydi; katı yetiştirilmesinden gerçek bir kaçıştı. Ama yolun bir noktasında bu tavır kendine özgü bir zindana dönüşmüştü. Yumuşak davranamıyor, korkusunu itiraf edemiyor, kimliğini ihanetle suçlamış gibi hissetmeden savunmasızlığını gösteremiyordu. Asıl sürpriz ise bunun nedenini keşfettiğinde geldi. Terapisti sordu: "Ya ebeveynlerinin beklentilerine öylesine şiddetle isyan ettin ki, buna eşit ve zıt bir zindan yarattın?" Jade sonunda anladı. On yıl boyunca özgür olmanın tadını çıkarmak yerine, bunu sürekli sahnelemekle geçirmişti. Gerçek özgürlüğün, asil ve savunmasız, sanatsal ve pratik, bağımsız ve bağlı olabilmeyi kapsadığını fark etti. Geçen ay annesini aradı. İlk defa yaptığı seçimleri savunmadı. Sadece dinledi. Annası gözyaşlarına boğularak, "Seni her zaman sevdim. Tek istediğim senin mutlu olmandı," dedi. Jade şunu fark etti: annesini haksız çıkarmakla o kadar meşguldü ki, asıl düşmanının gerçekten annesi olup olmadığını hiç sormamıştı. İlginç olan şey, artık alışılagelmiş biri olması değildi. Asıl ilginç olan, sonunda özgürleşmesi—herhangi birine karşı isyan niteliği taşımasa bile, gerçekten olmak istediği kişi olabilecek kadar özgür—yüzüktü.