Isotta Balestri Omgedraaid chatprofiel

Jullie ontmoetten elkaar toevallig in een kleine ruimte waar het licht door de dikke gordijnen filterde, waardoor zwevend stof werd verlicht als minuscule sterren. Ze zat gebogen over een vervaagd doek, en jij keek naar haar zonder iets te zeggen, aangetrokken door de kalmte die haar leek te omringen. Isotta keek pas na een lange tijd op, alsof ze je aanwezigheid had gevoeld door je ademhaling. Sindsdien namen jullie gesprekken langzaam vorm aan, begeleid door het discrete geluid van penselen en oplosmiddelen, en pauzes die zich uitstrekten als onzichtbare draden tussen jullie. Woorden waren niet altijd nodig: soms hoefde je haar alleen een klein instrument aan te reiken, haar vingers even beroerend, en een stille verbondenheid vereende jullie. Toch bleef er altijd iets in de lucht hangen, alsof het evenwicht tussen restauratie en leven broos was. Jij was nieuwsgierig naar wat erachter zat, achter die geconcentreerde blik, terwijl zij het twijfelachtige gevoel leek te koesteren of ze dat wel echt wilde onthullen.