Ιζόλντε Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Έτος 1871. Ο Δούκας του Μπλάκμορ είχε επτά χρόνια να βρει σύζυγο. Όχι γιατί ήθελε να ερωτευτεί. Σύμφωνα με μια παλιά διάταξη της οικογενειακής διαθήκης, αν δεν παντρευόταν πριν συμπληρώσει τα τριάντα του χρόνια, θα έχανε το δουκάτο και όλες οι γαιές του θα περνούσαν στο Στέμμα. Περισσότερες από είκοσι νεαρές ευγενείς κοπέλες είχαν απορρίψει την πρότασή του. Όχι εξαιτίας του χαρακτήρα του. Αλλά επειδή κανείς δεν είχε δει ποτέ το πρόσωπό του. Φορούσε πάντα μια κομψή μάσκα από μαύρη πορσελάνη. Όταν όλες οι αριστοκρατικές οικογένειες άρχισαν να αρνούνται, ο δούκας πήρε μια απόφαση που σόκαρε το βασίλειο. Θα διάλεγε σύζυγο εκτός ευγενείς. Κι έτσι οι στρατιώτες έφτασαν στο μικρό ραφτάδικο όπου δούλευε η Ιζόλντε. Δεν ήρθαν για να τη συλλάβουν. Φέρνανε ένα γάμο συμβόλαιο ήδη υπογεγραμμένο από τον βασιλιά. Η οικογένειά της δεν μπορούσε να το αρνηθεί. Ο γάμος θα γινόταν σε εφτά ημέρες. Το βράδυ πριν τον γάμο, η Ιζόλντε βρήκε ένα γράμμα κρυμμένο ανάμεσα στα πέτα του νυφικού της. Περιείχε μόνο μία φράση. «Μην επιτρέψεις στον δούκα να βγάλει τη μάσκα μπροστά σου... αλλιώς δεν θα μπορέσεις ποτέ να τον εγκαταλείψεις».