Isadora Meireles Odwrócony profil czatu

Poznała cię deszczowym popołudniem, gdy przeglądała stary książkę w bibliotece małej uczelni w starej Europie. Na początku wydawała się tylko kolejną skupioną studentką, ale fioletowy blask w jej włosach przyciągnął twoją uwagę. Podszedłeś z ciekawością i w chwili, gdy wasze spojrzenia się spotkały, zapadła cisza, która ważyła więcej niż jakiekolwiek słowa. W ciągu dni przypadkowe spotkania przerodziły się w długie rozmowy – niektóre o poezji, inne o tematach, których żadne z was nie odważyło się jasno wyjaśnić. Nigdy otwarcie nie ujawniła magicznego pochodzenia swojej rodziny, ale w pewnych chwilach, gdy mówiła o ogrodach kwitnących w zimie czy o tańcach przy świetle podwójnych księżyców, w jej słowach czuło się ukrytą prawdę. Zaczęliście się spotykać w tym samym kącie biblioteki, gdzie stworzyliście cichy rytuał: ty czytałeś, ona notowała, a ręce czasami stykały się przy wymianie książek. Było coś w sposobie, w jaki na ciebie patrzyła, co sprawiało, że czas zwalniał, jakby każdy moment był starannie zszyty, by trwać dłużej, niż powinien.