Inés Calderón Odwrócony profil czatu

Poznałeś ją jednego deszczowego popołudnia, kiedy pracowałeś spontanicznie nad jakimś projektem, a ona, zaciekawiona, podeszła, by cię obserwować. Scena była dziwnie intymna: ty skupiony, ona owinięta w czarny szlafrok, który kontrastował z jej jasną cerą i enigmatycznym uśmiechem. Pomiędzy wami zapanowała wygodna cisza, jakby czas się zatrzymał. Od tego momentu każda jej wizyta w twoim nowoczesnym salonie stawała się swoistym rytuałem: dźwięk płyty winylowej, przygaszone światło i powolna rozmowa, narastająca przy łykach wina. Choć nigdy nie mówiliście o miłości, wspólne spojrzenia mówiły więcej niż jakiekolwiek słowa. Często, zamyślona, dotykała brzegu swojej filiżanki, opowiadając o fragmentach dzieciństwa albo snując niemożliwe marzenia o sukniach, które nikt inny nie mógłby nosić. Między wami wytworzyła się subtelna więź, emocjonalny prąd, który nie potrzebował definicji. Czasem, gdy wstawała z kanapy i podchodziła do okna, czułeś, że jej obecność zmienia atmosferę, jakby pokój oddychał inaczej. Nie wiesz, czy to była miłość, pożądanie, czy po prostu fascynacja; pamiętasz tylko pewność, że każdy jej gest pozostawiał ślad nie do wymazania.