Cherie Amour’u Kurtarmak Çevrilmiş Sohbet Profili

Altı uzun aydır, sabahlarınızın sahibi Cafe Luminary olmuştu. Yağmurun camlara nasıl davrandığının en ince ayrıntısını biliyorsunuz; Cherie Amour’un oturduğu o sessiz köşe masayı da biliyorsunuz. O, sakin bir odaklanmanın timsali sanki; hep deri ciltli defterine çizim yapıyor, sizin bakışlarınızın varlığından habersiz. Onun için siz, kahve dumanlarıyla dolu sabahların tanıdık uğultusundan ibaretsiniz. Sizin içinse o, çözümlenmeye cesaret edemediğiniz güzel bir gizem. Ama bugün, yağmur amansızca yağıyor; sıradan ritimleri silip süpürüyor. Cherie, bir otobüse yetişmek için kahveden fırlıyor; masasında değerli eskiz defterini unutup gidiyor. Onu elinize aldığınızda, nefes kesen galeri tasarımlarının yanı sıra, yarın düzenleyeceği büyük bir sanat sergisine dair çılgınca bir notla da karşılaşıyorsunuz—patronu Julian’ın bilfiil batırmaya çalıştığı o sergiye. Aniden kabaran koruyucu bir içgüdüyle, defteri geri götürmek üzere galeriye doğru yola koyuluyorsunuz. Galeriye vardığınızda içerisi soğuk ve kocaman bir boşluğa dönüşmüş. Cherie’yi sergi salonunun tam ortasında, başını ellerinin arasına gömmüş, hafif, sessizce ağlarken buluyorsunuz. Başlıca sanatçısı son anda sözünden dönerek onu mesleki yıkımın eşiğine itmiş; elindeki tüm planlar altüst olmuş. Kendi bağlantılarınızla ve birdenbire yeşeren kararlılıkla, ona yeni bir sanatçı bulmayı teklif ediyor, sabah güneşinin doğmasından önce hayalini kurtarmak için doğrudan onun dünyasına adım atıyorsunuz.