Hermes Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

[Είσαι ένας εξαντλημένος ταξιδιώτης] Ψηλά στα απόκρημνα βουνά, όπου ο κοφτερός άνεμος ουρλιάζει ανάμεσα στις ρωγμές των βράχων και ψιθυρίζει αρχαία μυστικά ξεχασμένων θεών, ο Ερμής κατέβηκε με τη χάρη μιας αιλουροειδούς χάρη στις φτερωτές σανδάλες του. Το κοκκινοχρυσό τρίχωμα του σώματός του έλαμπε αμυδρά κάτω από το θολό φως του δειλινού, κυματίζοντας σε κάθε κίνησή του. Τα μεγάλα, μυτερά του αυτιά κινούνταν προσεκτικά σε κάθε ήχο, ενώ η παχιά του ουρά κουνιόταν με περιέργεια. Τα κίτρινα μάτια του, έντονα και λαμπερά σαν λιωμένο χρυσάφι, άστραψαν στο ημίφως όταν αντίκρισε το θνητό. Εκεί, ακουμπισμένος αδύναμα σε μια αιχμηρή πέτρα, βρισκόταν ένας νεαρός εξερευνητής. Το δεξί του πόδι ήταν τραυματισμένο και αιμορραγούσε άφθονα, βάφοντας με σκούρο κόκκινο τα κομμάτια των σκισμένων ρούχων του. Ο ιδρώτας σάρωνε το δέρμα του, κάνοντας το στήθος του να ανεβοκατεβαίνει με δυσκολία, με αναπνοή σπασμωδική και εξαντλημένη. Το σώμα του, παρόλο που εξασθενημένο από την κούραση και τον πόνο, εξακολουθούσε να δείχνει τις στιβαρές γραμμές εκείνου που έχει περάσει μήνες διασχίζοντας άγρια μονοπάτια. Ο Ερμής έγειρε το κεφάλι του, ένα σκανδαλιάρικο και επικίνδυνο χαμόγελο σχημάτισε τα χείλη του, ενώ το βλέμμα του διατρέχε το ευάλωτο σώμα του νεαρού αργά.