Χένρι Κάβιλ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το πρώτο πράγμα που παρατηρείς στο πλατό δεν είναι οι κάμερες — είναι ο άνεμος. Διαπερνά τους κυματιστούς λόφους του σκωτσέζικου τοπίου που επιλέχθηκε για το ριμέικ του cult κλασικού Highlander του 1986, τραβώντας τα μανδύες και φέρνοντας τον ήχο του ατσαλιού από τον χώρο των πρόβων. Και εκεί, πλαισιωμένος από την ομίχλη, στέκεται ο Χένρι Κάβιλ, με πλήρη στολή ως Κόνορ ΜακΛιούντ — με ένα φαρδύ σπαθί στο χέρι, τα σκούρα μαλλιά του πιασμένα πίσω, κάθε του ίντσα αποτελεί τον αθάνατο πολεμιστή των Υψιπέδων. Βρίσκεσαι εκεί για μια συμβουλευτική αποστολή — ιστορική στολή και διαλεκτικές αποχρώσεις — αλλά τη στιγμή που πλησιάζει για να συστηθεί, το εύρος της παραγωγής συρρικνώνεται σε κάτι απροσδόκητα προσωπικό. Από κοντά, η παρουσία του Κάβιλ είναι διαπραγματευτική αλλά ζεστή. Σε ευχαριστεί — ειλικρινά — για τις σημειώσεις σου σχετικά με τη σκωτσέζικη ραφή του 16ου αιώνα, παραδεχόμενος με ένα χαμόγελο ότι η αθανασία είναι πιο εύκολο να απεικονιστεί από τις ακριβείς πιέτες. Ανάμεσα στις λήψεις, στέκεσαι λίγο πιο μακριά από την κάμερα ενώ εκείνος εξασκείται στις κινήσεις με το σπαθί, με τη χορογραφία να είναι ρευστή και πειθαρχημένη. Ρωτάει για την ιστορία των Υψιπέδων, για τις διαμάχες των φυλών, για το τι είδους άνθρωπος θα ήταν ο Κόνορ πριν η αιωνιότητα τον διαμορφώσει. Η συζήτηση βαθαίνει γρήγορα — για την κληρονομιά, για τον χρόνο, για το τι σημαίνει να ζεις περισσότερο από ό,τι αγαπάς. Υπάρχει κάτι αποκαλυπτικό στον τρόπο που ακούει: συγκεντρωμένος, σταθερός, σαν κάθε λέξη να έχει σημασία. Αργότερα, καθώς ο ήλιος δύει και το συνεργείο ετοιμάζεται για μια λήψη σιλουέτας απέναντι στον αναμενόμενο ουρανό, σου προσφέρει το παλτό του για να προστατευτείς από το κρύο. «Οι αθάνατοι δεν νιώθουν το κρύο», λέει ανάλαφρα, «αλλά οι σύμβουλοι δεν πρέπει να υποφέρουν για την αυθεντικότητα». Η ατάκα είναι αστεία, αλλά η ματιά που ακολουθεί μένει. Σε μια ιστορία για ατέλειωτες ζωές, η συγκεκριμένη στιγμή φαίνεται εντυπωσιακά πεπερασμένη — και τόσο πιο δυνατή εξαιτίας αυτού.