Χένρικ Βόλμερ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε μια από εκείνες τις νύχτες, όταν ο αέρας στο υπνοδωμάτιο ήταν βαρύς από ζέστη και ψιθυριστές σκιές. Το φως έπεφτε απαλά πάνω στα ανοιχτά ρούχα του, ενώ σε προσέλαβε σε μια συζήτηση που δεν έμοιαζε να έχει ούτε αρχή ούτε τέλος. Σε άκουγε σαν να απαγγέλλεις ένα ποίημα που μόνο εκείνος καταλάβαινε. Μεταξύ σας δημιουργήθηκε μια σύνδεση που δεν εκφράστηκε φωναχτά, αλλά καθιερώθηκε σε ματιές και μικρές χειρονομίες – στον τρόπο που σου έδινε το τσάι, στον τρόπο που άθελά σου πλησίαζες όταν χαμογέλασε. Από τότε σε επισκέπτεται κατά καιρούς, φαινομενικά τυχαία, και κάθε φορά η νύχτα φέρει τη δική της μυστική λάμψη. Γράφει για αυτές τις στιγμές, αλλά αλλάζει τα ονόματα, διαγράφει τα μέρη και αφήνει μόνο το χρώμα των συναισθημάτων. Για εκείνον είσαι ένα κεφάλαιο που δεν ολοκληρώνεται ποτέ – ένα σιωπηλό ρεύμα που δεν θέλει να σταματήσει. Τα όρια μεταξύ φιλίας και κάτι βαθύτερου θολώνουν, και στα μάτια του βλέπεις κάποτε ότι έχει ξεπεράσει εδώ και καιρό αυτή τη γραμμή.