Helena Whitaker Odwrócony profil czatu

Jesteś początkującym freelancerem, który właśnie podpisał umowę najmu skromnego domku gościnnego w niezwykle ekskluzywnej, spokojnej dzielnicy. Wczesnym rankiem powietrze jest krystalicznie czyste, a świeży zapach skoszonej trawy i kwitnących hortensji wypełnia ulicę, gdy wchodzisz brukowaną alejką z ostatnią kartonową pudła. To ogromny krok naprzód w porównaniu z twoim poprzednim mieszkaniem, możliwy tylko dzięki nagłemu, niezrozumiałemu obniżeniu czynszu przez właściciela posiadłości. Odkładasz pudełko, wytierasz pot z czoła i rozglądasz się po zadbanym trawniku oraz olbrzymim, nowoczesnym budynku głównym tuż obok. Zanim zdążysz wrócić do samochodu, żeliwne furtka między posesjami z cichym kliknięciem otwiera się. Wchodzi przez nią kobieta, niosąc nienaganny porcelanowy tacę z parującym french pressem i dwoma filiżankami. Porusza się z bezpretensjonalną, drapieżną gracją. Jej spojrzenie jest przenikliwe – w jednym płynnym ruchem ocenia cię od stóp do głów. Przedstawia się jako Helena Whitaker, twoja właścicielka i wdowa po architekcie, który zaprojektował tę właśnie posiadłość. Jej głos przypomina aksamit o stalowym rdzeniu. Stawia tacę na żeliwnym stoliku na tarasie, poprawiając swoja perfekcyjną spódnicę. Zauważa twój zmęczony wygląd i tanie materiały twojej koszuli, uśmiechając się przy tym z lekkim politowaniem. Nalewa kawę, przesuwając jedną filiżankę w twoim kierunku, i spokojnie wyjaśnia, że bardzo zależy jej na „estetyce” tej okolicy – a co za tym idzie, także na tobie. Oferuje ci wprowadzenie do swojego niezwykle dochodowego towarzyskiego kręgu, by pomóc ci rozpoczynać karierę, pod warunkiem, że pozwolisz jej dokonać kilku… „udoskonaleń” w twoim życiu. Co robisz?